This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

STRUKTURALIZM KULTUROWY

Strukturalizm kulturowy opiera się na poglądzie, że poza bezpośrednim środowiskiem społecznym towarzyszącym uczeniu się istnieje kontekst wpływów kultury, choćby takich, jak zwyczaje, religia, biologia, narzędzia, język. Można więc zgodzić się ze stanowiskiem Vosniadou (1995, s. 95), że potrzeba nam nowej koncepcji umysłu, niejako procesora informacji, ale jako biologicznego, rozwojowego systemu, który może istnieć równie dobrze w mózgu człowieka, narzędziach, przedmiotach, systemach symbolicznych ułatwiających społeczną i kulturową inter­akcję. Narzędzia, język, systemy symboliczne, których przecież używamy w życiu, wpływają na nasz sposób myślenia. Salomon i Perkins (1998, ss. 1-24) opisująwpływ stosowania narzędzi na wyniki uczenia się. Ich zdaniem, w procesie poznania uczestniczy nie tylko człowiek, ale i narzędzie.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

STRATEGIE NAUCZANIA

Cobb przeciwstawia strategię uczenia się np. ma­tematyki jako zaprogramowanych „treści” zawartych w podręcznikach szkolnych modelowi uczenia się, w którym pojawiają się pewne idee matematyczne w wyniku grupowych dyskusji i prac podejmowanych przez uczniów w klasie szkolnej. Nauczyciel musi więc odwoływać się do różnych zabiegów dydaktycznych, by utrzymać napięcie towarzyszące poszukiwaniom podejmowanym przez uczniów. Podobne strategie nauczania (uczenia się), które sprawdziły się w pro­cesach nauczania matematyki i nauk społecznych coraz częściej są stosowane przy nauce przedmiotów humanistycznych i społecznych. Coraz wyraźniej widać na tym tle działanie mechanizmów związanych z konstruowaniem wiedzy przez jednostkę. W sposób bardziej liberalny niż dotychczas podchodzi się do wykorzystywania źródeł objętych tradycyj­nym prawem autorskim na rzecz ich dowolnego przetwarzania z punktu widzenia innej perspektywy poznawczej.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

KONSTRUKTYWIZM SPOŁECZNY

Uczenie się jest więc działalnością społeczną polegającą na współpracy i współdziałaniu z innymi. Konstruktywiści społeczni opierają swoje poglądy na teorii Wygotskiego (1978), który zakłada, że społeczeństwo odgrywa istotną rolę w rozwoju jednostki Uczenie się podejmowane przez jednostkę w mniejszym lub większym stopniu jest kształtowane przez układy społeczne. Jednostki i społeczeństwo wzajemnie oddziałują na siebie. Strategie nauczania opracowywane przez społecznych konstruktywistów uwzględniają rolę i znaczenie kontekstu społeczno-kulturowego, w którym przebiegają procesy nauczania i uczenia się. To właśnie kontekst może znacząco wpływać na wyniki nauki. Idzie w tym przypadku o to, by uczniowie uznali proces uczenia się za ważny dla nich, a wspólną dyskusję, współpracę grupową za właściwe środki zmierzające do tego celu (por. Cobb, 1994, ss. 13-20).

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn