This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

KONSTRUOWANIE OD NOWA

Na przykład instrukcja może zastąpić dłuższe wyjaśnienie, a forma SMS-u może mieć wpływ na samą istotę konwersacji. Podobnie użycie narzędzia może wiązać się z koniecznością zmiany umiejętności, perspektywy, a nawet sposobów opisu rzeczywisto­ści. Na przykład komputer niesie z sobą inną filozofię konstruowania wiedzy, inną manipulację symbolami, inną grafikę, inne sposoby badania otaczającej nas rzeczywistości. Gdy narzędzie takie trafi do szkoły, może wymuszać zmiany w programach nauczania, w strategiach oceny, a więc w istotnych sprawach wiążących się z nauczaniem i uczeniem się. Wyższe funkcje umysłowe już z definicji są uzależnione od kontekstu społeczno- -kulturowego. To właśnie kontekst, w którym działa jednostka, nadaje kształt ludzkiej praktyce. Dotyczy zarówno ucznia, jak i wiedzy, która ma być konstruowana od nowa.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

STRUKTURALIZM KULTUROWY

Strukturalizm kulturowy opiera się na poglądzie, że poza bezpośrednim środowiskiem społecznym towarzyszącym uczeniu się istnieje kontekst wpływów kultury, choćby takich, jak zwyczaje, religia, biologia, narzędzia, język. Można więc zgodzić się ze stanowiskiem Vosniadou (1995, s. 95), że potrzeba nam nowej koncepcji umysłu, niejako procesora informacji, ale jako biologicznego, rozwojowego systemu, który może istnieć równie dobrze w mózgu człowieka, narzędziach, przedmiotach, systemach symbolicznych ułatwiających społeczną i kulturową inter­akcję. Narzędzia, język, systemy symboliczne, których przecież używamy w życiu, wpływają na nasz sposób myślenia. Salomon i Perkins (1998, ss. 1-24) opisująwpływ stosowania narzędzi na wyniki uczenia się. Ich zdaniem, w procesie poznania uczestniczy nie tylko człowiek, ale i narzędzie.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

STRATEGIE NAUCZANIA

Cobb przeciwstawia strategię uczenia się np. ma­tematyki jako zaprogramowanych „treści” zawartych w podręcznikach szkolnych modelowi uczenia się, w którym pojawiają się pewne idee matematyczne w wyniku grupowych dyskusji i prac podejmowanych przez uczniów w klasie szkolnej. Nauczyciel musi więc odwoływać się do różnych zabiegów dydaktycznych, by utrzymać napięcie towarzyszące poszukiwaniom podejmowanym przez uczniów. Podobne strategie nauczania (uczenia się), które sprawdziły się w pro­cesach nauczania matematyki i nauk społecznych coraz częściej są stosowane przy nauce przedmiotów humanistycznych i społecznych. Coraz wyraźniej widać na tym tle działanie mechanizmów związanych z konstruowaniem wiedzy przez jednostkę. W sposób bardziej liberalny niż dotychczas podchodzi się do wykorzystywania źródeł objętych tradycyj­nym prawem autorskim na rzecz ich dowolnego przetwarzania z punktu widzenia innej perspektywy poznawczej.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn