PLANOWANIE W OŚWIACIE

W oświacie powinno się dokładnie planować, jak wykorzystać komputery w klasie szkolnej. W wielu szkołach zainstalowane zostały komputery, jednak nie pomyślano, jak je zintegrować z programem nauczania.   Komputery stanowią narzędzie (środek), a nie przedmiot nauki. Uczniowie najlepiej opanowują umiejętności pracy z komputerem, gdy korzystają z niego w klasie szkolnej w czasie lekcji poświęconych różnym przedmiotom, choćby w pokazaniu różnych figur geometrycznych czy rachunku prawdopodobieństwa. Używając komputera do uzyskania np. abstrakcyjnej reprezentacji wyników, uczniowie mogą uchwycić istotę modeli prawdopodobieństwa. Nieprędko nastąpi taki stan nasycenia procesów uczenia się techno­logią, by każde dziecko miało własny komputer. Tak się np. dzieje w zakładach pracy. Mając własne narzędzie, można się spodziewać, że uczeń będzie go częściej używał, więcej pracował.   Darmowe przekazywanie szkołom komputerów przez przemysł i ad­ministrację nie rozwiązuje sprawy. Często w takiej sytuacji uczniowie mają do dyspozycji urządzenia przestarzałe, mało wydajne, często zawieszające się. Uczniowie dekoncentrują się, używając ciągle to różnych komputerów. Pokierowanie przez nauczyciela nauką w takich okolicznościach bywa niełatwe.

Cześć, mam na imię Oktawia i zapraszam Cię do lektury mojego bloga. Jestem hobbystką i takie tematy właśnie będą się tu pojawiać. Mam nadzieję, że mój styl przypadnie Ci do gustu 😉

PLANOWANIE W OŚWIACIE

W oświacie powinno się dokładnie planować, jak wykorzystać komputery w klasie szkolnej. W wielu szkołach zainstalowane zostały komputery, jednak nie pomyślano, jak je zintegrować z programem nauczania.   Komputery stanowią narzędzie (środek), a nie przedmiot nauki. Uczniowie najlepiej opanowują umiejętności pracy z komputerem, gdy korzystają z niego w klasie szkolnej w czasie lekcji poświęconych różnym przedmiotom, choćby w pokazaniu różnych figur geometrycznych czy rachunku prawdopodobieństwa. Używając komputera do uzyskania np. abstrakcyjnej reprezentacji wyników, uczniowie mogą uchwycić istotę modeli prawdopodobieństwa. Nieprędko nastąpi taki stan nasycenia procesów uczenia się techno­logią, by każde dziecko miało własny komputer. Tak się np. dzieje w zakładach pracy. Mając własne narzędzie, można się spodziewać, że uczeń będzie go częściej używał, więcej pracował.   Darmowe przekazywanie szkołom komputerów przez przemysł i ad­ministrację nie rozwiązuje sprawy. Często w takiej sytuacji uczniowie mają do dyspozycji urządzenia przestarzałe, mało wydajne, często zawieszające się. Uczniowie dekoncentrują się, używając ciągle to różnych komputerów. Pokierowanie przez nauczyciela nauką w takich okolicznościach bywa niełatwe.

Cześć, mam na imię Oktawia i zapraszam Cię do lektury mojego bloga. Jestem hobbystką i takie tematy właśnie będą się tu pojawiać. Mam nadzieję, że mój styl przypadnie Ci do gustu 😉