Osiemnaście ofiar faraona

Studiując tajemnice „sanktuariów”, próbując zrozumieć, na czym polega ich niewidzialna ochrona, nie można nie zrobić przynajmniej jednej aluzji do tego, co nazwać można zgodnie z policyjnym słownictwem „sprawą Tutanchamona”: wszyscy gwałciciele (oprócz jednego) grobu tego faraona zostali „ukarani”. Wszystko odbyło się tak, jakby ochrona świętego przybytku odegrała swoją rolę, po 3500 latach, ze skutecznością równie doskonałą, co straszną. Oczywiście, to przesadne wyjaśnienie wywołało uśmiech na twarzach racjonalistów. Dla nich śmierć osiemnastu osób, rzekomo ofiar klątwy Tutanchamona, była śmiercią naturalną; czystemu przypadkowi i zwykłemu zbiegowi okoliczności przypisać należy fakt, że osoby te utraciły życie przedwcześnie i w dziwnych sytuacjach. Za każdym razem, gdy rozum triumfuje nad przesądem, należy wołać brawo i tym lepiej! Jednak, nie mając zamiaru otwierać dyskusji na ten temat, wydaje mi się interesujące dać czytelnikowi możliwość wyrobienia sobie własnej opinii w tej sprawie. Krótkie chronologiczne przypomnienie faktów i wydarzeń, którym nikt nie przeczy, pozwoli każdemu na uczciwe wyciągnięcie wniosków, jakie wydadzą mu się najbardziej słuszne. 25 listopada 1922 roku grobowiec faraona XVIII dynastii, Tutanchanoma zostaje odkryty przez dwóch Anglików: lorda Carnarvona i Howarda Cartera. Grobowiec ten zawiera „najsłynniejszy skarb archeologiczny wszechczasów”.

Cześć, mam na imię Oktawia i zapraszam Cię do lektury mojego bloga. Jestem hobbystką i takie tematy właśnie będą się tu pojawiać. Mam nadzieję, że mój styl przypadnie Ci do gustu 😉

Osiemnaście ofiar faraona

Studiując tajemnice „sanktuariów”, próbując zrozumieć, na czym polega ich niewidzialna ochrona, nie można nie zrobić przynajmniej jednej aluzji do tego, co nazwać można zgodnie z policyjnym słownictwem „sprawą Tutanchamona”: wszyscy gwałciciele (oprócz jednego) grobu tego faraona zostali „ukarani”. Wszystko odbyło się tak, jakby ochrona świętego przybytku odegrała swoją rolę, po 3500 latach, ze skutecznością równie doskonałą, co straszną. Oczywiście, to przesadne wyjaśnienie wywołało uśmiech na twarzach racjonalistów. Dla nich śmierć osiemnastu osób, rzekomo ofiar klątwy Tutanchamona, była śmiercią naturalną; czystemu przypadkowi i zwykłemu zbiegowi okoliczności przypisać należy fakt, że osoby te utraciły życie przedwcześnie i w dziwnych sytuacjach. Za każdym razem, gdy rozum triumfuje nad przesądem, należy wołać brawo i tym lepiej! Jednak, nie mając zamiaru otwierać dyskusji na ten temat, wydaje mi się interesujące dać czytelnikowi możliwość wyrobienia sobie własnej opinii w tej sprawie. Krótkie chronologiczne przypomnienie faktów i wydarzeń, którym nikt nie przeczy, pozwoli każdemu na uczciwe wyciągnięcie wniosków, jakie wydadzą mu się najbardziej słuszne. 25 listopada 1922 roku grobowiec faraona XVIII dynastii, Tutanchanoma zostaje odkryty przez dwóch Anglików: lorda Carnarvona i Howarda Cartera. Grobowiec ten zawiera „najsłynniejszy skarb archeologiczny wszechczasów”.

Cześć, mam na imię Oktawia i zapraszam Cię do lektury mojego bloga. Jestem hobbystką i takie tematy właśnie będą się tu pojawiać. Mam nadzieję, że mój styl przypadnie Ci do gustu 😉